ILSE VAN KRAAIJ
Het groeit in stilte
Inhoudelijke werkbeschrijving, diepgang en betekenis In Het groeit in stilte volgt de bezoeker een cyclus van 28 dagen, vertaald naar 28 zelfportretten. Elk portret staat voor één dag binnen de hormonale cyclus van de maker. Samen vormen zij geen lineair verhaal met een duidelijk begin of einde, maar een voortdurende beweging. Een spiraal waarin groei, verval en herstel elkaar afwisselen.
De vrouwelijke cyclus wordt hier benaderd als een onderstroom: aanwezig, bepalend, maar vaak onzichtbaar. De kleine schaal van de werken dwingt tot nabijheid en aandacht. Door zich langs de reeks te bewegen, wordt de bezoeker onderdeel van het ritme en ervaart hij de verschuivingen in expressie en houding.
Het werk confronteert de kijker met de spanning tussen het innerlijke tempo van het lichaam en de verwachtingen van de buitenwereld. Tegelijkertijd nodigt het uit tot herkenning, empathie en vertraging.
Technische omschrijving Het werk bestaat uit 28 keramieken tegels van elk 13 x 13 cm. Op iedere tegel is een zelfportret gegraveerd, ontstaan vanuit een dagelijkse observatie van stemming, houding en expressie. De tekeningen zijn aangebracht door middel van zandstralen, waardoor de lijnen niet alleen zichtbaar, maar ook voelbaar zijn. Daarnaast wisselen de lijnen zich ook af met inkt en marker, direct op het oppervlak aangebracht.
Het gekozen materiaal, keramiek, balanceert tussen hardheid en kwetsbaarheid. Deze dualiteit weerspiegelt het lichaam zelf: het is sterk en breekbaar tegelijk. De herhaling van formaat en techniek versterkt het cyclische karakter van het werk en benadrukt de subtiele verschillen tussen de afzonderlijke dagen.
Het groeit in stilte onderzoekt de vrouwelijke hormonale cyclus als een langzaam, ritmisch proces van groei, afbraak en vernieuwing. In een serie van 28 keramieken zelfportretten legt Ilse van Kraaij dagelijks haar stemming, houding en expressie vast. De kleine, intieme werken nodigen de bezoeker uit om dichtbij te komen en zich van links naar rechts door de cyclus te bewegen. Zo wordt zichtbaar wat vaak onzichtbaar blijft: de subtiele verschuivingen van identiteit, energie en zelfperceptie die meebewegen met het lichaam.
Ilse van Kraaij werkt vanuit een persoonlijke fascinatie voor het lichaam als drager van tijd, emotie en verandering. In haar werk onderzoekt zij hoe innerlijke processen zich verhouden tot een samenleving die is ingericht op een lineair en constant tempo. Want waar het maatschappelijke ritme vaak vraagt om voorspelbaarheid en voortdurende productiviteit, beweegt het vrouwelijke lichaam zich in cycli van pieken en dalen. Deze voortdurende herhaling ervaart Van Kraaij niet als zwakte, maar als een vorm van kracht en complexiteit.
Door middel van zelfportret en herhaling maakt zij ruimte voor kwetsbaarheid, vertraging en lichamelijk bewustzijn. Haar werk functioneert zowel als intiem dagboek als stille aanklacht: een poging om datgene wat doorgaans verborgen blijft, zichtbaar en voelbaar te maken.
