Space between Frames
26 januari tot en met 22 februari
De Cacaofabriek
Met Space between frames presenteert De Cacaofabriek een nieuwe generatie makers uit Helmond en omgeving: New Color Collective. De tentoonstelling brengt een breed scala aan urgente maatschappelijke thema’s samen, waaronder aandacht voor het vrouwelijk perspectief, de beeldvorming rondom gemarginaliseerde groepen, identiteit en fashion.
De tentoonstelling wordt op zondag 25 januari 2026 om 16.00 uur officieel geopend en is t/m zondag 22 februari 2026 dagelijks te bezoeken. Toegang is gratis.
De makers van New Colors Collective geven je een kijkje buiten de kaders van het huidige perspectief, en verrassen je met een nieuwe blik op de realiteit. Met frisse perspectieven en eigenzinnige invalshoeken nodigen zij bezoekers uit om voorbij het vertrouwde te kijken. De expositie toont een rijk palet aan disciplines: van fotografie en illustratie tot beeldende kunst, mode en installatiekunst. Samen vormen de werken een dynamische dialoog tussen het persoonlijke verhaal, maatschappelijke reflectie en artistieke experiment.
Kunstenaars van New Colors Collective
New Colors Collective bestaat uit jonge, creatieve makers uit Helmond en omgeving. Dit multidisciplinair collectief werpt met kunst, design, performance en ander artistiek makerschap een bijzondere blik op de maatschappij. In deze expositie in De Cacaofabriek nemen de volgende kunstenaars deel: Daisy Roefs, Floor Klaassen, Kyell de Haas, Maartje Smits, Juanita Pas, Bram Mooren, Loes Heijnen, Jip Cremers, Tim van den Heuvel, Ilse van Kraaij en August Auberdine.
De officiële opening vindt plaats op zondag 25 januari 2026 om 16.00 uur. Iedereen is welkom. De tentoonstelling is daarna te zien t/m zondag 22 februari 2026 en is dagelijks gratis te bezoeken.
Te zien in Space between Frames:
Tim van den Heuvel
The first potato
The First Potato is een deconstructieve baljurk opgebouwd uit geüpcyclede workwear overalls en gedragen truien — materialen die sporen dragen van arbeid, zorg en dagelijks leven. Vanuit een huiselijk ritueel waarin de man als eerste het eten ontving, onderzoekt het werk de hiërarchieën van het arbeidersgezin van vijftig jaar geleden en hun verschuiving in het heden. Lees meer.
Jip Cremers
Paintings
Jip Cremers (2001) maakt krachtige, moderne, kleurrijke portretten met acrylverf op canvas. Zij laat zich inspireren door emoties van mensen en gaat daarbij maatschappelijke thema’s als identiteit, vooroordelen en vrouwelijkheid niet uit de weg. Hoe zien mensen zichzelf en hoe kijken ze naar anderen. Dit staat centraal in de werken die tijdens de expositie Space between frames te zien zijn. De portretten kijken je recht in de ogen aan waarmee zij de confrontatie aangaan met de toeschouwer. Lees meer.
Juanita Pas
Tastbaar
In dit werk van juanita is het naakte lichaam van een vrouw te zien geboetseerd uit klei. Liggend op een houten plateau, onder een deken gevormd uit vloeibare latex die de “huid” moet representeren.
Dit kunstwerk is het letterlijke voortbrengsel, gecreëerd om het gevoel van de vrouw die seksueel geweld heeft meegemaakt te tonen. Lees meer.
Maartje Smits
Union, Pyramid and other works
In haar werk houdt Maartje Smits zich bezig met bewustzijn en persoonlijke ontwikkeling. Zij ziet kunst als een krachtig middel voor reflectie, zowel in het maakproces als in het observeren en ervaren. Smits vindt het heel belangrijk dat mensen naar hun gevoel gaan en daar naar leren luisteren. Veel gevoelens blijven vaak onbewust omdat we geleerd hebben ze weg te stoppen. Met haar werk hoopt ze dat mensen zich weer kunnen verbinden met zichzelf en het gevoel en de intuïtie weer toe durven laten. Lees meer.
Ilse van Kraaij
Het groeit in stilte
Het groeit in stilte onderzoekt de vrouwelijke hormonale cyclus als een langzaam, ritmisch proces van groei, afbraak en vernieuwing. In een serie van 28 keramieken zelfportretten legt Ilse van Kraaij dagelijks haar stemming, houding en expressie vast. De kleine, intieme werken nodigen de bezoeker uit om dichtbij te komen en zich van links naar rechts door de cyclus te bewegen. Zo wordt zichtbaar wat vaak onzichtbaar blijft: de subtiele verschuivingen van identiteit, energie en zelfperceptie die meebewegen met het lichaam. Lees meer.
Kyell de Haas
Als jij wist hoe ik me voelde, zou jij ook van Zilver houden
In deze serie foto’s, die worden ondersteund door camcorder videobeelden, zijn metaforen, taboes en stereotypen over de misfits van onze samenleving één geworden. Zij vormen samen een reflectie van hoe de maatschappij op minderheden neerkijkt in grensverleggende editorial shoots, vastgelegd door esthetisch activist en fotograaf Daisy Roefs. In deze fotoreeks worden zes verschillende verhalen verteld aan de hand van visagie, hairstyling en fashion styling, waardoor onderliggende gevoelens naar de oppervlakte komen en je oog in oog komt te staan met de wereld waar wij samen in leven. Lees meer.
Expositie
Uniforms of Unity
In een wereld die wordt gekenmerkt door gedwongen migratie en instabiliteit krijgen jongeren met een vluchtelingenachtergrond zelden ruimte om hun emoties, creativiteit en identiteit te uiten. Dit project vertrekt vanuit de ontwerpvraag: Hoe kunnen mode en spel worden ingezet om gemarginaliseerde jongeren te ondersteunen in het herwinnen van eigenaarschap, zelfexpressie en zelfvertrouwen? Lees meer.
Loes Heijnen
Aan tafel
Aan Tafel is een werk waar sociale normen en waarden getest worden. Twee vreemden delen een maaltijd en een drankje. In de tijd die ze samen spenderen stellen ze elkaar vier vragen. Aan het einde van het diner worden ze gevraagd iets op te schrijven over de ander. De antwoorden zijn allemaal anders, sommige zijn kort en beknopt, andere zijn lang en gedetailleerd. Deze mensen worden uitgedaagd om persoonlijke informatie te delen met iemand die ze niet kennen. Wie ben jij? Waar droom je over? Wie wil je zijn? Waar heb je het meeste spijt van? Met dit project wilt Loes mensen uitdagen en provoceren om het gesprek aan te gaan met hun naasten. In de trein of in de rij, praat met elkaar. Lees meer.
August Auberdine
Requiem
Op woensdag 21 januari beleef je in de popzaal het requiem van de theatrale kunstenaar August Auberdine. Voor dit Requiem betreden we het huis van een verloren mens. Iemand die verdwaald is geraakt in de duisternis, tot in hoeverre is zij hier één mee geworden?
In deze experimentele voorstelling nemen we plaats in dit huis, zoekende naar het licht. We zijn omringd door de muren die het huis vormen, daar waar het verloren mens zich in waant. De klanken en teksten van het Requiem van Mozart begeleiden ons door deze belevenis heen. Lees meer.
